Οι πρόγονοι μας, πού όλοι έχουν πια
πεθάνει, ήρθαν στην Τουρκία με την Ανταλλαγή το 1924 από το Ηράκλειο της Κρήτης.
Ο εκ πατρός παππούς μας Ισμαήλ Οζερόλ (μουσουλμανική χρονολογία γέννησης 1327)
ήταν γιος του Τζαφέρ και της Σελιμέ (Πλάκανου) και η γιαγιά μας Γκιουλσούμ
(1332) κόρη του Χουσεΐν και της Μελέκ (Φουρνάρου). Ο παππούς απ᾽ την πλευρά της
μητέρας μας Αλί Όζτεκιν (1332) ήταν γιος του Μουχαρέμ και της Ζεκιγιέ (Τζεβρί)
και η γιαγιά μας Μελέκ, γεννημένη το 1927, κόρη του Αλή (Τζεμαλάκη) και της
Χατιτζέ.
Μετά την Ανταλλαγή, για να εξασφαλίσουν
τα προς το ζην ο παππούς μου Ισμαήλ άνοιξε το υποδηματοποιείο Aldatmaz Kundura και ο άλλος παππούς μου ο Αλή το
ραφείο Ali Öztekin στην Ταρσό όπου
πρωτοεγκαταστάθηκαν, ενώ αργότερα μετακόμισαν στην Μερσίνη.
Οι πρόγονοί μας ήταν μόλις 10-15 ετών όταν
ήρθαν στην Τουρκία και πέθαναν περίπου στα 90 τους μέ τόν καημό πως όχι μόνο
δεν μπόρεσαν να εγκατασταθούν ξανά στην Κρήτη αλλά ούτε καν να επισκεφθούν τους
τάφους των προγόνων τους εκεί.
Στις μνήμες μας έχει χαραχθεί η ερώτηση
τους «Αχ μπρέ Ισμαήλ Εφέντη νά πάμε του Κρήτη όλμεντεν όντζε” (θα μπορέσουμε να
πάμε στην Κρήτη πριν πεθάνουμε;)
Όταν ήρθαν οι παππούδες κι οι γιαγιάδες
μας δεν ήξεραν καθόλου Τούρκικα και με τον καιρό και με μεγάλες δυσκολίες
άρχισαν να μιλάνε αναμιγνύοντας τις δύο γλώσσες. Στις μνήμες μας απέμειναν
λίγες Κρητικές λέξεις, μαντινάδες, μερικά νοστιμότατα Κρητικά εδέσματα και τα
τραγούδια πού ακούγαμε, όπως η Σαμιώτισσα,
το Καναρίνι μου, το Γελεκάκι.
Δεν θα σας ξαχάσουμε ποτέ, εσάς που
ήρθατε με την Ανταλλαγή κι αρχίσατε να μοχθείτε απ᾽ το μηδέν χωρίς να χάσετε
ποτέ το κέφι και το ιδιαίτερο κρητικό σας πνεύμα, παρ’ όλες τις δυσκολίες που
περάσατε. Αιωνία η μνήμη σας!
Μελέκ και Γκιουλσούμ Όζτεκιν
(Προσφυγικές Ιστορίες από τις Δύο Όχθες της Νοσταλγίας, Αρχείο Συλλόγου Ανταλλαγέντων Συνθήκης Λωζάνης)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου